Bizet, Georges

Bizet, Georges, voluit: Alexandre César Léopold Georges Bizet (Parijs 25 okt. 1838 – Bougival 3 juni 1875), Frans componist, werd als negenjarige toegelaten aan het Parijse conservatorium, won daar vele prijzen, o.a. voor zijn uitnemende pianospel en kreeg in 1858 voor compositie de Prix de Rome. Na vele weinig succesvolle theaterwerken en een ingrijpende geestelijke crisis, ontwikkelde Bizet een eigen stijl waarin hij in korte tijd enige wereldwijd bekend geworden werken zou componeren. In 1871 schreef hij de suite Jeux d'enfants voor piano-vierhandig, die hij ook bewerkte tot een orkestsuite. In 1872 ontstond de toneelmuziek bij Daudets L'Arlésienne, die ook tot twee orkestsuites is verwerkt waarvan er een van Bizets hand is. In 1874 voltooide hij de Spaans-zigeunerachtige opéra-comique Carmen naar de gelijknamige novelle van Prosper Mérimée. De première in Parijs (1875) was weinig succesvol vanwege het realisme dat als aanstootgevend werd ervaren. Het grote succes kwam bij de Weense première in 1875, waarbij de gesproken dialogen waren vervangen door gezongen recitatieven, gecomponeerd door E. Guiraud.

Bizets stijl wordt gekenmerkt door een doorzichtige klank, een originele, geraffineerde, vaak exotische melodieën en harmonieën, effectvolle en kleurrijke orkestratie en dramatische slagvaardigheid.

WERK: (behalve de genoemde): Symfonie in C (1855); symfonie Roma (1868); ouverture La patrie (1873); Variations chromatiques de concert (1868; piano); opera's: Don Procopio (1859), Les pêcheurs de perles (1863), La jolie fille de Perth (1867), Djamileh (1871); koorwerken en ca. 40 liederen.

UITG: Lettres à un ami 1865–1872, d. E. Galabert (1909); Lettres. Impressions de Rome 1857–1860; Duitse vert. Briefe aus Rom, d. W. Klefisch (1949).