Balakirev, Mili Aleksejevitsj

Balakirev, Mili Aleksejevitsj (Nizjni Novgorod 2 jan. 1837 – St.-Petersburg 29 mei 1910), Russisch componist, autodidact, was een voorman van Het Machtige Hoopje, voorvechters van de jong-Russische muziek, waarin de westerse romantische compositietechnieken werden vermengd met de volksmuziek. De exuberante Balakirev was onder hen de enige beroepsmusicus (hij dirigeerde de keizerlijke muziekverenigingen en de hofkapel en trad op als pianist). Hij opende in 1862 samen met Lomakin de Vrije School voor Muziek waarvan hij van 1868 tot 1874 directeur was. In 1883 werd hij benoemd tot muziekdirecteur van de keizerlijke kapel in St.-Petersburg; deze functie vervulde hij tot 1894. Balakirev maakte diepgaande studie van de volksmuziek, o.a. in de Kaukasus. Zijn composities worden gekenmerkt door groot vakmanschap, kleurrijke instrumentatie en subtiele harmoniek. Het bekendst zijn zijn volksliedbewerkingen (liederen en pianomuziek), de symfonische gedichten Tamara en Russia, de ouverture King Lear, een pianosonate en het pianowerk Islamej (1869). Voorts componeerde hij twee symfonieën, twee pianoconcerten, kamer- en toneelmuziek. Hij verzorgde de uitgave van het werk van Glinka.