King, B.B

King, B.B. (Riley King 16 sept.1925), Amerikaans bluesgitarist en een van de sleutelfiguren in de revival van de blues in de Verenigde Staten rond 1960. B.B. King begon zijn muzikale loopbaan in het kerkkoor. Zijn eerste bluesvoorbeelden waren muzikanten als Lonnie Johnson, Sonny Boy Williamson, T-Bone Walker en B.B. Kings neef Bukka White. Daarnaast werd hij ook beïnvloed door Charlie Christian en een groot aantal country-gitaristen. Hij leerde gitaar spelen en ging naar Memphis. Hij maakte daar zijn eerste platen en speelde veel in clubs en op de radio. Zijn eerste succes behaalde hij met de hit Three o’ clock blues (1951), tevens de blauwdruk voor zijn eigen, lyrische stijl. Met de millionseller Everyday I have the blues brak hij in 1955 door naar het grote publiek.In 1970 won hij voor zijn tweede millionseller The thrill is gone de eerste van vele Grammy Awards..

In 1987 werd hij bijgeschreven in de Rock ‘n’ Roll Hall of Fame.en ontving hij bij de Grammy-uitreiking een Lifetime Achievement Award.. Twee jaar later was hij te gast op de wereldhit When love comes to town van de rockgroep U2. Een samenwerking van King met de Britse bluesgitarist Eric Clapton leverde in 2001 de duo-cd Riding with the king op, goed voor de zoveelste Grammy.

WERK (o.a.): Albums: My kind of blues (1960); Blues is king (1966); King size (1977); There must be a better world somewhere (1980); Live at San Quentin (1990); Blues summit (1993); Deuces wild (1997).